Geef ons Vrede Heer, geef ons vrede
Ik moet zeggen dat ik me erg uitgedaagd voel deze column te schrijven. Eerst wilde ik nog schrijven over de innerlijke spagaat waar de NAVO zich in bevindt nu aanstaand lid Georgië een wat explosieve verhouding met Moskou heeft opgebouwd. Met keurig uitgewerkt de mondiale consequenties van dit conflict en, uiteraard, de ethische afwegingen die daarin bij de wereldleiders een rol zouden moeten spelen, was de kans groot dat deze column menig actueel politiek getint koffiegesprek had kunnen domineren. Een beetje hetzelfde als wat bij mij thuis altijd gebeurt na het horen van Ko Colijn in Nova. Maar alsof het leven iets is wat je gebeurt (terwijl je andere plannen maakt), kwam er opeens iets anders tussen. Iets belangwekkends. Iets als Nieuw Perspectief.
En ja, ik moet toegeven: ook voor een professional als ik is het moment dat er met klaroengeschal en tromgeroffel nieuw perspectief lonkt, een moment van pure, dankbare ontroering. Die perspectieven waren de laatste tijd namelijk een beetje opgedroogd. Inmiddels klatert de creatieve fontein weer als nooit tevoren. En dat, het moet gezegd, dankzij de immer kritische lezer van deze prachtkrant, een bron waar in lokale kring ook wel eens naar wordt verwezen als ‘slijpsteen voor de geest’. Terecht, denk ik zo.
Ik was altijd een beetje teleurgesteld dat er op het online platform van de krant nooit echt een degelijke discussie over de inhoud van mijn columns ontstond. Waarom werpt de Meppeler grachtengordel zich nooit eens over de vele door mij opgeworpen ideeën voor een betere wereld? Of is doemscenario xxl dan realiteit: heeft de ontlezing ook binnen de het intellectuele hart van Meppel verwoestend gewerkt? Dit soort sombere bespiegelingen kunnen (halleluja voor Meppel!) inmiddels, dankzij Grote Oever, in de prullenbak. Zonder terughoudendheid schreef hij zomaar: ‘Zou iemand alsjeblieft de quasi-intellectuele mond van deze diabolische puber zo snel mogelijk willen snoeren?’
Nu zelfs “quasi-intellectuele” columns van “diabolische pubers” zijn opgemerkt door de Meppeler highbrow intellectueel (te herkennen aan woord “diabolisch”), zullen mijn volgende drie columns rond het thema ‘diabolische stukjes schrijven, voor beginnners’ vast bergen aan constructieve gedachten opleveren. Voor een betere wereld. Voor een beter Meppel. Voor Vrede.
