Creatief schrijven (3)

Jongens, stront aan de knikker! Ik volg drie weken een cursus creatief schrijven. Op school. Niet leuk, en vaak ook erg vroeg. Om toch nog enige winst uit deze situatie te halen, heb ik besloten hier een in die context geschreven drieluikje te publiceren. Voor jullie. En ook een beetje voor de grap. De opdracht was: beschrijf iemand die een straat inloopt. Eerst vanuit het ik-perspectief. Doe dat vervolgens ook vanuit het perspectief van de alwetende verteller en als laatste uit die van de derde persoon. Ik hoop dat jullie een beetje van Silvio hebben genoten. Lief is ie hè!

Met een gebogen hoofd en lijdzame tred loopt Silvio door de Den Brielstraat. ‘Ieuw’, denkt hij, ‘wat een vieze straat. Zo zie je maar weer dat de maffia in onderontwikkelde gebieden eigenlijk onmisbaar is.’ Silvio weet namelijk dat orde en tucht, het liefst uitgevoerd door de genadeloze arm van de wet die de wet niet is maar eigenlijk ook weer wel, hier veel zou kunnen verbeteren. Die communistische stickers op de deuren van die vieze, ongewassen linkse flikkers hadden er dan zeker niet gehangen. Opeens beginnen Silvio’s ogen te glinsteren. ‘Ha een eenzame hond met honger’, zegt hij tegen Carlo, zijn vriend. Snel plukt hij een stuk salami tussen zijn gebit weg en lokt de hond. Die komt aangesneld als ware Silvio de alom geaccepteerde redder van het dierenrijk. ‘Moet je opletten’, zegt Silvio tegen Carlo. Met één welgemikte trap tegen het arme kopje van de hongerige hond neemt Silvio weer een leven. Nu dat van een hond. Tevreden en een beetje trots loopt Silvio verder. Op weg naar de toekomst.

Filed under Aerosmith |